Jeszcze nie tak dawno, bo zaledwie kilka lat temu nawet nikt nie myślał o ekranach dotykowych. Dzisiaj można z całą odpowiedzialnością powiedzieć, że urządzenia z ekranem dotykowym to norma. Bardzo szybko wypychają one z rynku tradycyjne urządzenia z którymi mieliśmy do czynienia przez lata. Ekrany dotykowe znalazły zastosowanie nie tylko w telefonach komórkowych, ale również i w monitorach.

Za pomocą ekranu dotykowego możemy na przykład zapoznać się z rozkładem jazdy pociągów, wziąć numerek na poczcie. Nowoczesne monitory działają na zasadzie dotyku.

Zawsze kiedy widzę taki ekran zastanawiam się jak on działa, dotykam lekko palcem i szybko na ekranie pojawia się szukana informacja, prawda, że ciekawe? Na początku jednak trochę historii.

Otóż ekrany dotykowe od samego początku nie były tym, czym są w tej chwili. Ich historia rozpoczyna się w Kentucky w 1971 roku. W tym właśnie miejscu powstał pierwszy sensor dotykowy, którego twórcą był Sarn Hurst. Niestety pierwsze urządzenie posiadało nieprzezroczysty ekran. Dopiero trzy lata później Hurstowi udało się stworzyć ekran przezroczysty, ale znowu musiało upłynąć trochę czasu, aby jego wynalazek stał się popularny. Jeszcze 6 lat Nokia i jej szefowie uważali, że inwestycja w ekran dotykowy nie ma szans powodzenia i jest to jedynie strata pieniędzy. Dopiero wyprodukowanie i sprzedaż iPhona zaczęła zmieniać sytuację. Od tego czasu na świecie, również w Polsce zapanowała moda na smartfony wyposażone w ekran dotykowy.

Obecnie do budowy ekranów dotykowych wykorzystuje się najczęściej technikę zmiany oporu elektrycznego, tzw. ekrany oporowe, oraz technikę zmiany pojemności elektrycznej tzw. ekrany pojemnościowe.

System ekranów pojemnościowych działa przez koncentrację napięcia elektrycznego w cienkiej warstwie przewodzącej, jak również na zasadzie wykrywania zmian zachodzących w polu elektrycznym. Tutaj element dotknięcia działa na zasadzie czujników dotykowych, które mierzą poziom zmian zachodzących w pojemności elektrycznej pola. Dotyk zostaje namierzony przez specjalny chip. Technika ta znana jest pod nazwą PCT. Obecnie produkowane ekrany są bardziej wytrzymałe i sprawiają wrażenie bardziej świetlistych. Jednak koszt produkcji wyświetlaczy PCT jest wyższy od wyświetlaczy oporowych. Warto w tym miejscu nadmienić, że wyświetlacze PCT są mniej precyzyjne i wolniej reagują na dotyk.

Drugi rodzaj – ekrany oporowe są wyposażone w dwie przezroczyste i przewodzące napięcie, powłoki, które są chronione przez cienką warstwę substratu i dodatkowo oddzielone przestrzenią powietrzną. Kiedy ekran jest poddany dotykowi to wtedy następuje zetknięcie się elektrod. Ekrany oporowe nie są zbyt drogie, a ich działanie polega na dotknięciu jakiegoś obiektu do wyświetlacza. Może to być palec lub rysik. Przez znajdującą się na ekranie warstwę materiału wydostaje się mniej światła. Jednakże trzeba włożyć więcej wysiłku w to, aby ekran mógł odczytać bodziec. Ekrany oporowe są bardziej podatne na uszkodzenia, ale jednocześnie są bardziej precyzyjne.